by drolezi » Wed 13. May 2009 22:17
Get nú kommentað á þetta.
Þetta er fáránlega erfið spurning þar sem svarið breytist endalaust eftir því hvernig vindáttin er, hvar þetta er, á hvaða bíl þú ert, á hvaða bíl forgangsaðilinn er og um hvaða forgangsaðila er að ræða... fyrir utan fullt fullt af öðrum breytum.
Þetta er einfaldlega spurning um mat á aðstæðum.
Ég get tekið þetta út frá póli lögreglumannsins en það skal tekið fram að þeir fara eins misjafnlega að eins og þeir eru margir. Þó er verið að mennta lögreglumenn í forgangsakstri en samt er þetta misjafnt.
Besta svarið er, _víkja_. Sum staðar er það einfaldlega ekki option og finnst mér Vallarhverfið í Hafnarfirði lang-langbesta dæmið. Þar er það einfaldlega svo auðsjáanlegt að ekki er hægt að víkja að það kemur ekkert annað til greina en að fara í næsta hringtorg og taka hringinn. Ef þú sérð lögreglubílinn nægjanlega tímanlega er lang best að koma sér sem fyrst út í kant, ef það er hægt, svo hann komist fram hjá án þess að hægja mikið á sér. Lögreglubílarnir taka forganginn á allt að 200km/klst, allt eftir því hvers kyns útkallið er og hvernig aðstæður eru fyrir hendi. Annars er meðalhraðinn um 140-150, að mínu mati.
Oft er hægt að dæma út frá sírenunni og aksturslagi lögreglubifreiðar hvort hún vilji komast fram hjá eða hvort hún sé að reyna að stöðva þig. Þegar bíll er stöðvaður er sírenan nánast ekkert notuð nema ef bifreiðin ekki sinnir stöðvunarmerkjum. Gefin eru stutt flaut til að fanga athygli ökumanns og þegar ljóst er að ökumaður hefur áttað sig á að lögreglubifreiðin er fyrir aftan er einfaldlega beðið eftir að hann stöðvi. Svo má bæta því við að bláu ljósin eru sjaldnast sett á fyrr en bifreiðinni hefur verið náð sem á að stöðva.
Algengt er að lögreglubifreið sé ekið þétt upp að vinstra afturhorni bifreiðar ef hún vill komast fram hjá. Nánast undantekningalaust er sírenan þá á háa C-inu og skiptir tónum. Þó eru alls ekki allir sem gera það og það er jafnvel varasamt þar sem mikil hætta er á að ökumaður bifreiðarinnar fyrir framan klossbremsi (ótrúlega algengt).
Tvö dæmi.
1. Þú tekur eftir lögreglubifreið í fjarska, fyrir aftan þig, og þú byrjar jafnvel að heyra í sírenum nokkru áður (þó hún dragi mjööööög stutt á ferð), henni er ekið þétt í vinstri kannti við víravegriðið. MITT mat væri að þessi bíll væri að reyna að komast fram hjá og þá er það þitt mat hvort hann komist fram hjá eða ekki.
2. Þú tekur allt í einu eftir lögreglubifreið með bláu ljósin fyrir aftan þig. Engin sírena. MITT mat væri að það væri verið að stöðva mig.
Tvö raunhæf dæmi af þúsundum raunhæfra dæma.
Ég hef persónulega lent í því að vera fastur fyrir aftan bifreið í svona dæmi og svo man ég líka eftir ökumanni sem flooraði dolluna.
Þetta er samt stór varasamt ég og er alls ekki að mæla einu né neinu bót. Allt sem ég skrifa skal tekið með fyrirvara. Þetta eru einfaldlega hugleiðingar um atvik sem koma sem betur fer sjaldan upp.
Það er samt rétt hjá sjúkraflutningsmanninum að dælubílunum er alls ekki ekið hratt, miðað við forgangsakstur, og sprinterunum venjulega ekki. Þó hafa sprinterarnir verið settir töluvert hratt (140-150) í ákveðnum útköllum við bestu aðstæður, þegar um t.d. fylgd er að ræða. Það er samt á mjög beinum köflum og fer eftir því hvort þeir séu á leið í útkall eða að flytja sjúkling. Það skal haft í huga að það er vinnustaður þarna aftur í hjá þeim sem útskýrir t.d. afhverju þeir eru ekki að fara á skransinu í sumar beygjur. Þessir sprinterar eru óttalegir garmar miðað við gamla econolineinn. Það er eitthvað sem maður hefur fengið á tilfinninguna eftir smá spjall.
Last edited by
drolezi on Thu 14. May 2009 00:29, edited 1 time in total.