Krónan ...

[Zed III]

ok, gleymum sanngirni og notum orðið raunsæir.

Það að hluti lánþega sem fékk lottóvinning með þessum dóm hæstaréttar ætlist í framhaldinu til að aðrir lánþegar sem ekki fengu slíka leiðréttingu niðurgreiði vextina til þeirra út lánstímann er bara yfirþyrmandi dónalegt gangvart öðrum lánþegum. Ég samgleðst öllum sem fá þessa leiðréttingu en þeir bara geta ekki ætlast til að fá niðurgreiðslu út líftíman frá hinum sem ekki fá slíka leiðréttingu.

Það að gengisákvæði séu felld út og samningsvextir látnir standa fram til uppsagnardag væri afar góð niðurstaða fyrir þá sem tóku þessi lán. Að heimta meira á kostnað þeirra sem ekki fá leiðréttingu er bara ömurleg græðgi og engu betri hegðun en þeirra sem komu okkur í þessa stöðu.

[Alpina]

ok, gleymum sanngirni og notum orðið raunsæir.

Það að hluti lánþega sem fékk lottóvinning með þessum dóm hæstaréttar ætlist í framhaldinu til að aðrir lánþegar sem ekki fengu slíka leiðréttingu niðurgreiði vextina til þeirra út lánstímann er bara yfirþyrmandi dónalegt gangvart öðrum lánþegum. Ég samgleðst öllum sem fá þessa leiðréttingu en þeir bara geta ekki ætlast til að fá niðurgreiðslu út líftíman frá hinum sem ekki fá slíka leiðréttingu.

Það að gengisákvæði séu felld út og samningsvextir látnir standa fram til uppsagnardag væri afar góð niðurstaða fyrir þá sem tóku þessi lán. Að heimta meira á kostnað þeirra sem ekki fá leiðréttingu er bara ömurleg græðgi og engu betri hegðun en þeirra sem komu okkur í þessa stöðu.

Gríðarlega gott innlegg hjá Bensa money-guru

[bimmer]

Nú er þetta orðið dónalegt - brill

Á nú að hlusta á þá röksemd að ef bankinn þarf að taka á sig tap
af eigin klúðri þá þurfi að bæta honum það upp ef hann á ekki að
níðast á öðrum kúnnum????

Er alveg gjörsamlega ómögulegt að bankinn verði að taka á þessu
með því að taka þetta á sig sjálfur í formi minnkaðs hagnaðar?
Meira eiginfjáframlagi eigenda?

Með þeirri lógík sem þú notar má eiginlega koma í veg fyrir nokkrar
bætur ever í dómsmálum því að það má alltaf færa þau rök að félög í
rekstri reyni að ná þeim inn frá öðrum kúnnum.

[Alpina]

Nú er þetta orðið dónalegt - brill

Á nú að hlusta á þá röksemd að ef bankinn þarf að taka á sig tap
af eigin klúðri þá þurfi að bæta honum það upp ef hann á ekki að
níðast á öðrum kúnnum????

Er alveg gjörsamlega ómögulegt að bankinn verði að taka á þessu
með því að taka þetta á sig sjálfur í formi minnkaðs hagnaðar?
Meira eiginfjáframlagi eigenda?

Með þeirri lógík sem þú notar má eiginlega koma í veg fyrir nokkrar
bætur ever í dómsmálum því að það má alltaf færa þau rök að félög í
rekstri reyni að ná þeim inn frá öðrum kúnnum.

Mér finnst þú einblína á þetta eingöngu frá einum sjónarhóli ,, Þórður

[Zed III]

Nú er þetta orðið dónalegt - brill

Á nú að hlusta á þá röksemd að ef bankinn þarf að taka á sig tap
af eigin klúðri þá þurfi að bæta honum það upp ef hann á ekki að
níðast á öðrum kúnnum????

Er alveg gjörsamlega ómögulegt að bankinn verði að taka á þessu
með því að taka þetta á sig sjálfur í formi minnkaðs hagnaðar?
Meira eiginfjáframlagi eigenda?

Með þeirri lógík sem þú notar má eiginlega koma í veg fyrir nokkrar
bætur ever í dómsmálum því að það má alltaf færa þau rök að félög í
rekstri reyni að ná þeim inn frá öðrum kúnnum.

Hversu miklar bætur vilja þeir sem tóku þessi lán eiginlega fá? Er ekki nóg að höfuðstóll sé skrúfaður niður í upphaflegan höfuðstól og þessir vextir sem eru í samninginum látnir gilda þar til í ljós kemur að þessi samningur standist ekki. Það væri nú býsna góð niðurstaða myndi maður halda.

[bimmer]

Bara að samningurinn standi fyrir utan ólöglega ákvæðið.
Bankarnir hefðu getað lent betri niðurstöðu eins og þú ert að
vitna til en þeir klúðruðu því tækifæri.

Varðandi viðbrögð bankanna þá er þetta amk. það síðasta sem ég heyrði
um þeirra fyrirætlanir:
http://www.pressan.is/Frettir/Lesafrett ... dlabankans

Þannig að það er ekki eins og að þeir ætli neitt að bíða og sjá án
þess að redda sér sárabótum.

Annars varðandi þessa áráttu að bankarnir verði að fá "sitt" no matter what
þá er hér betri penni en ég sem áður var vitnað í:
http://fridrik.eyjan.is/2010/06/vertryggingarviman.html

Bankarnir fá kannski ekki fixið sitt í þetta skiptið.

[Zed III]

Þetta "bara að samningurinn standi" er svolítið stórt "bara".

Það ætti að setja á lög sem að lýsa þessa gengisbundnu samninga alla ólöglega og þeir verði settir á krónuvexti frá því lögin taka gildi, ekki afturvirkt. Samhliða væru verðtryggð lán færð niður um kannski 5-15% á kostnað fjármagnseigenda (þar með talið lífeyrissjóði). Þetta væri leið sátta fyrir þjóðfélagið en það að hluti lántakenda heimti niðurgreidda vexti verður ekki til sátta og er í raun ekkert nema græðgi þeirra sem tóku þessi lán. Þetta er niðurstaða sem væri ansi hreint frábær fyrir þá sem tóku gengisbundnu lánin.

Það er kostnaður sem felst í því að hanga með lán inni á neikvæðri margínu og kostnaður endar alltaf hjá viðskiptavinum.


Verðtryggingin er annars ekki vandamálið, hún er afleiðing að slakri hagstjórn sem leiðir til verðbólgu. Verðbólgan er meinið sem menn eiga að ráðast á.

Tökum dæmi um mann sem ætlar að kaupa sér þvottavél sem kostar 100 þúsund. Hann hugsar með sér að vinnan hans sé óörugg og kannski sé betra að spara peninginn og leggur hann því inní banka. Þar liggur peningurinn í 1 ár.

Á þessu ári var kannski 10% verðbólga en vextirnir á reikninginum eru kannski bara 5%. Þegar hann tekur peninginn út fær hann 105 þús útborgað en vélin kostar 110 þús. Hann hefur allt í einu ekki efni á þessari vél þó svo að hann gerði það áður en hann fór að spara.

Það þarf að beita öllum ráðum til að berja niður verðbólgu.

[gstuning]

Ég er með Þórði á þessu þótt það komi mér og mínun innlendu lánum illa.

Samningar eru samningar. Þá ber að virða af báðum málsaðilum.

Bankarnir klúðruðu BIG TIME með þessum ólöglegu lánum.
Það þýðir þá ekkert að alltí einu á að fara dreifa "afslættinum" af lánunum á þá sem tóku innlend verðtryggð líka
þeir gerðu einnig samninga sem eru á engann hátt tengdir hinum og því ótengdir hlutir.

[Zed III]

Ekki texti frá mér en input í umræðuna. Tekið af Vefþjóðviljanum, http://andriki.is/.

Segjum sem svo að tveir menn semji um að skipta á húseignum. Annar láti lítið einbýlishús en eigi að fá í staðinn raðhús hins, mánuði síðar. Þegar sá á að afhenda raðhúsið finni hann hins vegar út, að með hártogunum og skapandi lestri á greinargerðum með lagafrumvörpum megi skilja lög þannig að ekki sé heimilt að nota raðhús í makaskiptum. Hann neitar að uppfylla samninginn og Hæstiréttur fellst á lögskýringar hans, ekki sé heimilt að láta raðhús ganga upp í aðra fasteign í viðskiptum.
Ætli nokkrum manni í veröldinni dytti í hug að samningur þessara manna stæði „óbreyttur um allt annað en það sem var dæmt ólöglegt“? Að annar eigi að afhenda einbýlishúsið en fengi ekki raðhúsið í staðinn?
Jú, til er hópur fólks sem myndi halda þetta. Það er sami hópurinn og heldur að gengisbundin lán standi óbreytt að öllu öðru leyti en því að gengistengingarnar hverfi. Sumir í þessum hópi telja í fullri alvöru að þeir eigi að fá fjörutíu ára óverðtryggt húsnæðislán á 3% vöxtum, af því að „önnur atriði“ í lánasamningi þeirra hafi verið „dæmd ólögleg“.

Hundruð lögfræðinga höfðu skoðað myntkörfulánasamningana. Fólk slóst um að fá að taka gengistryggð lán og taldi sig órétti beitt ef það fékk ekki eins há lán og það vildi. Menn borguðu af lánunum árum saman. Ef vanskil urðu, þá var höfðað mál til innheimtu skuldanna og dómstólar samþykktu þær kröfur athugasemdalaust. Lánin voru iðulega í fréttum, þar sem rætt var fram og til baka hvort þau væru hagstæð eða of mikil áhætta. Lögfræðingum, lagaprófessorum ótal háskóla, fræðimönnum í fjármunarétti, stjórnvöldum, fjármálaeftirlitinu, þingmönnum, viðskiptaráðuneytinu, öllum á markaði var kunnugt um þau. Engum datt í hug að ekki væri heimilt að semja með þessum hætti. Eftir áralöng viðskipti, þar sem tugþúsundir einstaklinga, auk fyrirtækja sem sjálf höfðu auðvitað sérfræðinga á sínum snærum, höfðu tekið slík lán, þá er skyndilega fundið út, ekki síst með greinargerðartúlkunum fremur en ákvæðum laganna sjálfra, að þessi viðskipti þúsundanna hafi aldrei verið heimil. Stóryrðamenn fylla fjölmiðlana og telja lántakendur hafa verið beitta miklum órétti. Fréttamenn velta fyrir sér hvernig hundruðum lögfræðinga hafi getað sést yfir að lánin „voru ólögleg“. Enginn virðist velta fyrir sér þeim möguleika að hæstaréttardómararnir hafi einfaldlega haft rangt fyrir sér. Nú eru þeir skyndilega orðnir óskeikulir og þeir, sem ekkert sáu að lánunum sem þúsundir tóku, eru sakaðir um mikil afglöp. „Hvernig gat þetta gerst?“ spyr hver fréttamaðurinn á fætur öðrum. Ætli hæstaréttardómararnir þyki jafn óskeikulir næst þegar þeir dæma í kynferðisbrotamáli?

Ef dómur Hæstaréttar er réttur, þá hefði ósvífinn maður getað gengið inn í banka og tekið tugmilljóna lán á litlum vöxtum en með gengisbindingu. Viku seinna hefði maðurinn svo getað neitað að greiða fyrsta gíróseðilinn og sagt gengisbindinguna ólöglega. Þingmenn og lántakendur myndu æpa að maðurinn ætti að fá að halda láninu og borga aðeins lágu vextina. Allt annað væri „óréttlæti“.

Þeir sem nú virðast telja eðlilegt að þeir fái að halda fjörutíu ára láni, á óbreyttum smávöxtum, en án gengisbindingar, ætli einhver í þeim hópi hafi einhvern tíma verið reiður yfir „græðgisvæðingu samfélagsins“?

Auðvitað er skiljanlegt að margir, sem horfðu fram á fjárhagslegt afhroð vegna þeirra lánasamninga sem þeir höfðu gert, fagni dómi Hæstaréttar og telji hann mikið réttlæti. Enginn láir fólki að vilja frekar halda sínu en missa allt sitt, og enginn sem ætlast til þess af fólkinu, að „réttlætiskennd“ þess segi því ekki einmitt að það megi losna við óhagstæðu samningsákvæðin - en halda hinum. Það er skiljanlegt að þetta fólk vilji nú verja hið óvænta happ sitt með kjafti og klóm. Aðrir verða hins vegar krafðir um meira raunsæi í viðbrögðum.

Gaman verður þegar menn átta sig á því, hversu mjög lán hinna elskuðu „útrásarvíkinga“ breytast vegna dóms Hæstaréttar.

[Zed III]

Samningar eru samningar. Þá ber að virða af báðum málsaðilum.

Ef þetta ætti að vera viðmótið ættu þeir sem tóku lánin að greiða þetta með gengistryggingunni og hætta bæði þessu væli og málshöfðunum.

[gstuning]

Ef þú tekur lán á 5% vexti hvað myndir þú gera ef bankinn myndi hringja í þig og biðja þig um að koma og breyta þessu í 5,5% því það hentar þeim?


Ef þú myndir taka lán á 5,5% vöxtum HVAÐ heldurru að bankinn myndi gera þegar þú myndir hringja og óska eftir lækkun á vöxtunum niður í 5% því það hentar þér??

Mér finnst þetta ekki sniðugt hvernig staðan er orðin. Enn öllum er frjálst að gera slæma/góða samninga.

[Spratz]

Enda var bara verið að dæma hluta samningsins ólöglegan, ekki samningin sem slíkan. Afhverju voru ekki Lýsing og SP með varakröfu svo hæstiréttur gæti tekið afstöðu til þeirra vaxtaprósentu sem fjármálafyrirtækin gætu sætt sig við ? Sennilega vegna þess að þá hefði ekki verið neinn óvissa eftir,treysta á að ríkið tengi þetta við verðtrygginguna.

Furðulegt að allir séu að tala um að þetta lendi allt á bönkunum og ríkinu, hvar voru allir þegar allt hrundi og þetta lenti allt á almenning og fyrirtækjunum í landinu - það var enginn pólitíkus sem hafði áhyggjur af því að almenningur gæti borgað þessar hækkanir tilbaka, en þegar kemur að því að þetta lendi á fjármálafyrirtækjum þá hlaupa allir til. Það er eitthvað bogið við þetta.

Þá spyr maður, hver verndar almannahagsmuni ?

[Zed III]

Ef þú tekur lán á 5% vexti hvað myndir þú gera ef bankinn myndi hringja í þig og biðja þig um að koma og breyta þessu í 5,5% því það hentar þeim?


Ef þú myndir taka lán á 5,5% vöxtum HVAÐ heldurru að bankinn myndi gera þegar þú myndir hringja og óska eftir lækkun á vöxtunum niður í 5% því það hentar þér??

Mér finnst þetta ekki sniðugt hvernig staðan er orðin. Enn öllum er frjálst að gera slæma/góða samninga.

Þetta er alls ekki sambærilegt við samningana sem við erum að ræða. Það var samið um gengistengingu gegn lægri vöxtum. Nú er gengistengingin ólögleg og því ekki óeðlilegt að samningunum sé breytt þó ekki afturvirkt.

Það er ekki öllum frjálst að gera slæma samninga eins og hæstiréttur hefur dæmt.

Það eru annars vaxta-reset ákvæði í mörgum samningum, þar með talið í verðtryggðum húsnæðislánnum nokkurra banka. Hjá Íslandsbanka var reset á 5 ára fresti en það hefur ekki verið nýtt til hækkunar í ljósi aðstæðna undanfarin 2 ár.

[grettir]

Það er búið að sýna fram á það með dómunum að lánaðar voru krónur.
Fyrirtækin sættu sig við þá vexti sem voru settir í samninginn á þeim tíma. Planið var greinilega að fella krónuna og græða á gengistryggingunni.

Nú vilja menn hlaupa til og "redda" hlutunum vegna þess að það gæti orðið tap á þessum samningum. Eru menn ekki með öllum mjalla?

Fyrirtækin voru engan veginn tilbúin í að semja um breytingu yfir í íslenska vexti áður en dómur féll og hví skyldu lánþegar vilja semja um það núna? Þetta var áhætta og þegar svo er, þá geta menn grætt og tapað. Það að ætla að hækka vexti á öðrum lánþegum til að vinna upp tapið getur ekki verið löglegt, en það er allavega siðlaust og eru til þess eins fallið að fá okkur lánþega til að þrasa okkur á milli.

Þessi grein úr vefþjóðviljanum er svona svipuð og ef fyrirtækin hefðu ætlað að taka bílana af fólki en ætlast til að það borgaði lánin upp í topp. Tvisvar.
Ehrm.. var það ekki það sem þau voru að gera?
Því skyldum við veita þeim einhverja miskunn?

Varðandi verðbólgu og verðbætur.

Verðbætur/verðtrygging er verðbólguhvetjandi. Um leið og reiknuð eru verðbólga og verðbótum skellt á útistandandi lán, þá er verið að rýra verðgildi þeirra peninga sem eru í umferð. Þess vegna þarf að afnema verðtryggingu í hvaða formi sem hún er og þannig skikka stjórnvöld og fjármálafyrirtæki til að haga sér þannig að peningarnir haldi verðgildi sínu með alvöru hagstjórn og ábyrgri útlána starfsemi.
Það er enginn hvati til að gera vel ef fjármagnseigendur fá alltaf fixið sitt á kostnað þeirra sem taka lán.

[grettir]

Ég var að klára að lesa textann þarna af vefþjóðviljanum og þar kemur fram að samningurinn sé gerður um skipti.
Ef annar aðilinn getur ekki uppfyllt skiptin, þá fellur hin hlið skiptanna niður. Svona svipað og ef viðskiptamaður Lýsingar gæti ekki greitt höfuðstólinn, þá fengi Lýsing bílinn.

Samanburðurinn er ekki sambærilegur, nema að eigandi einbýlishússins gæti hugsanlega farið fram á leigu eða bætur því húsið hafi fallið í verði á meðan það var í umsjá þess sem ætlaði að greiða með raðhúsi.